" />

List Pasterski Biskupa Legnickiego na rozpoczęcie Roku Wiary

Umiłowani Diecezjanie,
Bracia i Siostry w Chrystusie!

Pan Jezus zlecił św. Piotrowi zadanie umacniania braci w wierze. To zadanie spełniają przez wieki jego Następcy i ich współpracownicy. Ponad 26 lat utwierdzał nas w wierzebł. Jan Paweł II, a obecnie czyni to papież Benedykt XVI, który z okazji 50. rocznicyrozpoczęcia Soboru Watykańs­kiego II i 20. rocznicy publikacji Katechizmu Kościołakatolickiego ogłosił Rok Wiary.
Na rozpoczęcie Roku Wiary biskupi kierują do powierzonych im wiernych listy. Kieruję do Was słowa tego listu, byśmy się pokrzepiali wspólną wiarą i by Was zachęcić do refleksji nad swoją wiarą i do jej mężnego wyznawania. Św. Paweł Apostoł w liście do Rzymian pisał: „Gorąco pragnę was zobaczyć, aby wam użyczyć nieco daru duchowego dla waszego umocnienia, to jest abyśmy się u was nawzajem pokrzepili wspólną wiarą – waszą i moją” (Rz 1,11-12).
Od 11 października w całej wspólnocie Kościoła przeżywać będziemy rok szczególnego dziękczynienia za skarb naszej świętej wiary. O tym skarbie mówi Pismo Święte, że jest olśnieniem naszych serc i jasnością poznania Boga w Jego chwale. Ta oświecająca nas,niczym klejnot, wiara jest przyjęciem prawdy o Chrystusie Panu i jest całkowitym zdaniem się na Niego. Kto ma ducha wiary, ten jest oświecony i pocieszony, już nie chodzi w ciemności, bo dostrzega pełny sens swego życia i ma udział w mocy Bożej, pokonującej moc śmierci. Posłuchajcie natchnionych słów Apostoła Narodów: „Nie głosimy siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana, a nas – jako sługi wasze przez Jezusa. Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa. Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. […] Cieszę się przeto owym duchem wiary, według którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem; my także wierzymy i dlatego mówimy, przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami”(2 Kor 4,5-7.13-14).

Czym jest wiara i co ona w nas sprawia?
Rozróżniamy wiarę naturalną i nadprzyrodzoną. Wiara naturalna, zwyczajna to towarzyszące każdemu człowiekowi przekonanie, które jest uznaniem za prawdę tego, co przekazuje nam ktoś inny, jakiś świadek tego, co się stało, co usłyszał lub co osobiście odkrył. Przyjmujemy za prawdę to, co mówią inni, uznani przez nas za wiarygodnych. To jest naturalne i umożliwia funkcjonowanie oraz rozwój ludzkiej wspólnoty. W tym sensie każdyposługuje się wiarą i od tej wiary zależy konkretna postawa ludzi w codziennym życiu.A zatem, przyjmujemy wiarą to, co nie jest dla nas oczywiste samo z siebie, ale sprawdza się w życiu i zostało nam przekazane przez osoby, którym potrafimy zaufać. Ta naturalna wiara ułatwia nam życie na ziemi. Jednak ta zwyczajna wiara nie daje nam zbawienia,nie zapewnia życia wiecznego. Nie wystarczy bowiem wierzyć w cokolwiek lub zaufać komukolwiek, by żyć wiecznie. Nie wystarczy też wierzyć w siebie i ufać tylko sobie samemu.
Do życia wiecznego prowadzi wiara nadnaturalna, nadzwyczajna, nadprzyrodzona,która jednoczy człowieka z nieśmiertelnym Bogiem. My katolicy rozpoznaliśmy, że osobą najbardziej wiarygodną, której można całkowicie zaufać jest Jezus Chrystus, Boży Syn, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Wszystko, co On nam mówi o Bogu jako Ojcu jest prawdą. Wszystko, co mówi o człowieku i życiu po śmierci jest prawdą. On jest Świadkiem Wiernym i Prawdomównym, w Nim jest pełnia Objawienia Bożego. Zdobył On naszezaufanie przez swoje cudowne życie wśród nas, czyny i słowa, a przede wszystkim, poprzez swoją śmierć i powstanie z martwych. Tylko On poważnie potraktował cały problem człowieka, wielkie ludzkie aspiracje, wszystkie ludzkie lęki i słabości, doświadczenie krzywdyi nie­sprawiedliwości oraz całą złośliwość grzechu. Otworzył drogę miłości, przebaczeniai pojednania, drogę do domu Ojca Niebieskiego. Ukazał prawdziwą wielkość człowieka. Zaufanie wobec Niego sprawdza się w naszym życiu, bo przecież możemy obserwować przemianę serca, jakiej w nas dokonuje. Wobec Jezusa nasz naturalny odruch wiary zostaje udoskonalony łaską Ducha Świętego i odkrywamy, że On naprawdę wprowadza nasw życie Boże: w komunii z Nim stajemy się przybranymi dziećmi Bożymi
Ufamy Jezusowi, bo mamy też wszelkie powody, by ufać tym, którzy nam przekazali Dobrą Nowinę o Jezusie. Dlaczego mielibyśmy nie wierzyć naocznym świadkom Jezusa nauczającego, czyniącego cuda, umierającego na krzyżu, a przede wszystkim świadkom Jezusa zmartwychwstałego? Jaki słuszny powód miałby nas skłonić do nieufności wobec św. Piotra czy św. Jana oraz innych Apostołów i ich uczniów, którzy spisywali świadectwai je wyjaśniali? W imię jakiej zasady miałbym bardziej wsłuchiwać się w wątpliwości współczesnego krytyka wiary, niż w zdecydowany głos św. Pawła, któremu objawił się Pan? Nie byłoby to rozumne. Apostołowie i ich pierwsi następcy wiernie strzegli i przekazywali następnym pokoleniom prawdę o Jezusie Chrystusie i Jego słowa, a On potwierdzał tę prawdę działając mocą Ducha Świętego. Umiłowanie tej prawdy było dla nich ważniejsze niż życie ziemskie. I tak jest po dzień dzisiejszy, czego dowodzą współcześni męczennicy za wiarę.
Trzeba nam strzec wiary i pogłębiać ją
Drodzy Bracia i Siostry, zadaniem naszym jest strzec i pogłębiać naszą wiarę,która i nam i całemu światu udostępnia drogę zbawienia. Ważne jest by w naszych sercach obecna była wiara czysta, prawda objawiona wolna od błędu. Wiara nadprzyrodzonato wielki dar i skarb. Otrzymaliśmy ją na chrzcie świętym mamy się troszczyć o jej rozwój oraz o życie zgodne z wyznawaną wiarą.
W ciągu wieków biskupi, następcy Apostołów, pod wpływem Ducha Świętego, gdy tylko to było możliwe i konieczne, gromadzili się razem na tzw. soborach, by dzielić się wiarąi w sposób jednolity ją opisywać, zwłaszcza wtedy, gdy pojawiały się błędne poglądy. Ustalali także, jak najlepiej okazać wierność Ewangelii w zmieniającym się świecie. Ostatnie takie wielkie zgromadzenie, nazwane Soborem Watykańskim II, miało miejsce 50 lat temui stanowi dla naszego przeżywania dziś wiary – najbardziej czytelny i pewny punkt odniesienia.
Ważną pomocą dla poznania i zrozumienia treści wiary stanowią katechizmy. NowyKatechizm Kościoła katolickiego, opublikowany przed 20 laty jest najlepszym ujęciem tego wszystkiego, co katolik, przeżywający konsekwentnie wiarę świętą, powinien w wierze uznać za prawdę i jak powinien dostosować do prawd wiary swoje życie.
Dlatego gorąco zachęcam, wręcz nalegam, by treści wiary poznawać coraz lepiej. Zachęcam do zapoznania się w listem papieża Benedykta XVI „Porta fidei” oraz do czytaniadokumentów Soboru Watykańskiego II i Katechizmu Kościoła katolickiego. Młodzież zachęcam do czytania Katechizmu dla młodych YOUCAT. Przypominam duszpasterzom,że ich zadaniem jest jasno i przystępnie wyjaśniać prawdy objawione.

Inicjatywy w Roku Wiary
Ojciec Święty dokona otwarcia Roku Wiary w Rzymie, biskupi uczynią to z przedstawicielami duchowieństwa i wiernych w katedrach, wspólnoty parafialne w swoich kościołach. Zapraszam Księży i przedstawicieli parafii w dniu 11 października br. o godz. 12.00 na uroczyste rozpoczęcie Roku Wiary do naszej katedry. Polecam, by parafiach odbyło się rozpoczęcie Roku Wiary tego samego dnia na wieczornej Mszy św. według scenariusza, który otrzymają wszystkie parafie.
Już teraz zachęcam do wzięcia udziału w różnych spotkaniach związanych z Rokiem Wiary, o czym Was będą informować duszpasterze. Najpierw przewidziana będzie promocja Katechizmu dla młodych YOUCAT. Potem zorganizujemy w naszej diecezji dzieńpoświęcony Katechizmowi Kościoła katolickiego.
Zachęcam do czytania książek religijnych i prasy katolickiej. Znajdziemy tam wiele materiału, który ma służyć pogłębieniu i ożywieniu naszej wiary.
W tym roku w czasie odwiedzin duszpasterskich w okresie Narodzenia Pańskiego przekazywane będą rodzinom obrazki kolędowe zawierające tekst wyznania wiary i modlitwęo wiarę.
Razem z braćmi i siostrami z innych wyznań chrześcijańskich będziemy wyznawać wiarę i prosić Pana Boga o pełną jedność w wierze w czasie nabożeństwa ekumenicznego w katedrze w dniu 25 stycznia 2013 r.
Zgodnie z zaleceniami Stolicy Apostolskiej zorganizujemy w okresie wielkopostnymw katedrze i w parafiach nabożeństwa pokutne, w czasie których prosić będziemy o przebaczenie Boże, także i w szczególności za grzechy przeciwko wierze. Rok Wiary ma być również czasem sprzyjającym przystępowaniu z większą wiarą i częściej do sakramentu Pokuty.
Wskazania Kongregacji Nauki Wiary zaznaczają, ten szczególny Rok daje okazję do poświęcenia większej uwagi szkołom katolickim, które są właściwym miejscem, by przedstawiać uczniom żywe świadectwo o Panu i rozwijać ich wiarę. Cieszy fakt, że mamy obecnie w diecezji sześć szkół katolickich: w Legnicy liceum i gimnazjum prowadzone przez Ojców Franciszkanów oraz szkoła podstawowa prowadzona przez parafię św. Rodziny, w Lubinie liceum i gimnazjum prowadzone przez Księży Salezjanów oraz publiczne katolickie gimnazjum u św. Pankracego, którego organem prowadzącym jest Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze. Zachęcam, aby w naszej diecezji   powstawały nowe szkoły katolickie.
15-17 kwietnia obchodzone będą w naszym kraju Dni Seminariów Duchownych z okazji 450 rocznicy ich ustanowienia. W naszej diecezji dni te związane będą z obchodem20. rocznicy ustanowienia Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej.Będzie to również czas szczególnej modlitwy o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, aby w kolejnych pokoleniach nie brakło głosicieli i świadków wiary.
Naszą wiarę pragniemy także wyznawać w czasie pielgrzymek diecezjalnych na Jasną Górę i do Krzeszowa. Pielgrzymujmy także do Sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie Śląskim. Już teraz zachęcam do udziału w przyszłorocznych pielgrzymkachdo sanktuariów maryjnych. W nich doświadczamy, że Matka Boża jest wzorem człowieka wiary.
Katechizm Kościoła katolickiego nie tylko objaśnia prawdy wiary, ale zawiera również refleksje i wskazania dotyczące liturgii Kościoła. Rok Wiary ma być okazją, by z większym zaangażowaniem celebrować wiarę w liturgii, a zwłaszcza w Eucharystii. Eucharystia jest tajemnicą wiary i źródłem nowej ewangelizacji. W Eucharystii wiara Kościoła jest głoszona, celebrowana i umacniana. Dołóżmy starań, by w naszych wspólnotach powstały Parafialne Zespoły Liturgiczne, których zadaniem ma być dobrze przygotowane, coraz piękniejsze i owocniejsze uczestnictwo w liturgii wszystkich wiernych. Nawiązując do norm zawartych w Ogólnym Wprowadzeniu do Mszału Rzymskiego (zob.: OWMR 41, 67 i 68) zachęcam, aby podobnie jak w dniu inaugurującym Rok Wiary, częściej w naszych wspólnotach śpiewać symbol, czyli wyznanie wiary.
W Roku Wiary podkreślmy kult eucharystyczny poza Mszą św. Starajmy się ożywićw kościołach parafialnych wyznaczoną adorację i czterdziestogodzinne nabożeństwo przed Wielkim Postem. W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa weźmy liczny udział w procesji ulicami naszych miast i wiosek oraz adorujmy w tym dniu Boskiego Zbawiciela w naszych kościołach. Szczególnym dniem adoracji w naszej diecezji, w Roku Wiary, będzie I czwartek miesiąca czerwca, na zakończenie tzw. oktawy uroczystości Bożego Ciała.
Wiara bez uczynków jest martwa. Wyrazem wiary są czyny miłości. Mamy więc w Roku Wiary ożywić działalność Parafialnych Zespołów Caritas oraz szkolnych Kół Caritas.W tym roku obchodzimy zwyczajem lat ubiegłych Tydzień Miłosierdzia w październiku. Od przyszłego roku ten tydzień zacznie się w Niedzielę Miłosierdzia.
Z okazji Nowego Roku i świąt kościelnych składamy sobie życzenia. Na Rok Wiary składam Wam, Drodzy Diecezjanie, najlepsze życzenia. Życzę dobrego wykorzystania wielu okazji do głębszego poznania wiary, przeżycia radości wiary i modlitwy oraz odważnego dawania świadectwa wierze.
Na wszystkie inicjatywy związane z Rokiem Wiary udzielam Wam pasterskiego błogosławieństwa.
Wasz biskup
+ Stefan Cichy