Liturgiczna Służba Ołtarza

Liturgiczna_sluzba4

Już od samego początku funkcjonowania Kościoła, zaistniała potrzeba powierzania poszczególnym członkom wspólnoty różnych zadań i posług. Tak, by do czynności liturgicznych zaangażować jak największa liczbę wiernych, co odpowiada charakterowi celebracji. Ponadto pierwsze wspólnoty judeochrześcijan w dużym stopniu opierali się o tradycje kultyczne świątyni w Jerozolimy. Stąd dzisiejszą służbę liturgiczną można porównać do biblijnych lewitów, których zadaniem była troska o świątynie jako budowle; naczynia i szaty kultyczne; śpiew w czasie liturgii; przygotowywanie ofiary, która miała być złożona na ołtarzu; oraz inne drobniejsze posługi w czasie sprawowania kultu.
W Kościele jako wspólnocie, przez wieki dokonywało się wiele zmian, które miało przybliżyć naukę Chrystusa ludziom współczesnym. Ewolucje przechod ziła zarówno liturgia, wystrój kościołów, a także charakter i zadania posługujących. W pierwszych wiekach chrześcijan posługi liturgiczne powierzane było głównie osobą dorosłym i były związane z innym niż obecnie rozumianym stanem duchownym, z czasem zaczęto powierzać posługę liturgiczną młodszym członkom wspólnoty.

Liturgiczna_sluzba5

W kolejnych wiekach Kościołach z powodu rozminięcia się języka liturgicznego z językiem używanym przez wiernych, posługa liturgiczna mogła być powierzana jedynie tym, którzy potrafili się posługiwać językiem łacińskim. Taki zabieg o ile powodował, że zespoły liturgiczne były wysoko wyspecjalizowane, to znaczna część ludzi nie rozumiało tego co się działo w czasie liturgii i ich udział był znikomy. Sytuacje pogorszyła reformacja wyniku której, Kościół zaczął ograniczać role święckich w czynnościach liturgicznych, aby nie powodowało to dalszych podziałów. Sytuację zmienił Sobór Watykański II, podczas którego podjęto decyzje o powrotu do pierwotnych miejsca zadań i posług w Kościele.
Dlatego też dzisiaj jako służbę liturgiczną rozumie się nie tylko ministrantów czy lektorów, ale także wszystkich innych, którzy są zaangażowani w przygotowanie i przebieg liturgii. Dzięki temu właściwe miejsce w życiu Kościoła zaczęły nabierać posługi: ceremoniarza, akolity, szafarza nadzwyczajnego Komunii św., psałterzysty, zespołów śpiewaczych, organisty, zakrystiana i wiele innych. Obecnie poszerzonej formacji podaje się już nie tylko młodych chłopców, aby ich przygotować przez kandydaturę do posługi ministranta czy lektora. Ale także dziewczyny, czy ludzi dorosłych zlecając im poszczególne funkcje w czasie liturgii przez diecezjalne kursy psałterzystów, ceremoniarzy, nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. a w niedalekiej przyszłości również kursy przygotowujących do posługi akolity czy lektora.

Liturgiczna_sluzba6

Patronami Służby Liturgicznej są św. Jan Berchmans (1599- 1621) oraz św. Dominik Savio (1842-1857). Chociaż, żyli dawno temu w czasach zupełnie innych niż nasze. To jednak warto naśladować ich zatroskanie o piękno celebracji liturgicznych oraz świadectwo żywej wiary. Gdyż zadaniem członków Służby Liturgicznej jest nie tylko wypełnianie poszczególnych zadań w czasie liturgii, ale również potwierdzanie swoim życiem szczególnie w środowisku rodzinnym czy koleżeńskim słów Ewangelii. Stąd też formacja służby liturgicznej obejmuje nie tylko formacje pod kątem liturgii, a także formuje się  sferę duchową oraz ludzką.
W naszej parafii dzięki długoletniej pracy ks. Proboszcza oraz ks. Przemysława Durkalca (wikarego w latach 2005 – 2010) w skład służby liturgicznej wchodzą: ceremoniarze, lektorzy, ministranci oraz kandydaci, których wiedza liturgiczna jest na bardzo wysokim poziomie. Również wysokim poziomem przygotowania liturgicznego mogą poszczycić się inne zespoły liturgiczne: diakonia muzyczna czy chór parafialny itd. A także wszyscy inni, którzy przez swoje zaangażowania dbają o piękno każdej celebracji liturgicznej.
Liturgiczna_sluzba1Liturgiczna_sluzba2

Liturgiczna_sluzba3

Foto AGNIESZKA KONARSKA